توت فرنگی های نه چندان وحشی

تو را پای در خاک و ریشه

چنان دوست دارد از این لحظه

تا آخرین لحظه های همیشه

کسی هست از جنس شیشه

که فریادهای تو را دوست دارد

غزل گریه های تو را عاشقانه

به دیوارها می سپارد

من من کسی نیست با تو؟

توی تو کسی نیست با من؟

شهیار قنبری