زل زدم تو آینه و با خودم گفتم این کیه؟ این تویی؟ این منم؟ کدوممونیم؟

آهان!

می­دونی... بعضی وقتا هست یکی رو می­بینی و هی نگاه می­کنی، هی نگاه می­کنی. درست وسط همین نگاه کردن­ها با خودت می­گی: دیدمش... دیده بودمش... یه جایی یه وقتی. کی بود؟

اسمش تک زبونته. هی لبخند می­زنی و اون لبخند می­زنه. همین جور لبخند پشت لبخند و بعد تو رودربایستی این که این همون هم­کلاسی مدرسته یا هم­بازی دوران آمادگیت می­پرسی:  ما هم­دیگر رو می­شناسیم؟

حالا من اون جوریم. اما هیچ جوری روم نمی­شه ازت بپرسم که ما هم­دیگر رو می­شناسیم یا نه؟

ما هم­دیگر رو می­شناسیم؟

می­شناسیم؟ نمی­شناسیم؟ نمی­دونم...

این وبلاگ یه آدم خوش سلیقه است که دو تا از آهنگ­ها رو گذاشته:  کلیک کنید...

و اين هم Closer 

Keep waking up, without you here.
Another day another year.
I seek the truth, we set apart
Thinking of a second chance.

And when I see you then I know it will be next to me
And when I need you then I know you will be there with me
Ill never leave you...

Just need to get closer, closer,
Lean on me now,
Lean on me now,
closer, closer,
Lean on me now,
Lean on me now.

دست هایی چه خالی

لب هایی چه خاموش

سایه هایی چه بلند

آدم هایی چه کوتاه